یک ویدیوی داستانی ۱۵ ثانیهای عمودی با نسبت تصویر 9:16 بساز. سبک انیمیشن سهبعدی بسیار باکیفیت، سینمایی و واقعگرایانه، شبیه انیمیشنهای وایرال شبکههای اجتماعی. داستان باید سریع، جذاب و قابلفهم باشد و در طول ویدیو چند صحنه و اتفاق متفاوت رخ دهد. ویدیو نباید فقط یک نمای ثابت باشد. شخصیت اول: آقای آناناس، مردی بالغ با سر آناناس واقعی، بدن انسان، کتوشلوار مشکی شیک، ساعت طلایی و چهرهای جدی و مرموز.شخصیت دوم: موزی، مردی بالغ با سر موز زرد، بدن انسان، هودی قرمز و رفتار بامزه و کنجکاو.شخصیتها، لباسها و چهرههایشان در تمام صحنهها یکسان بماند. صحنه اول، ثانیه ۰ تا ۴:شب است. موزی مخفیانه وارد دفتر مجلل آقای آناناس میشود. صدای قدمهایش در اتاق خالی شنیده میشود. ناگهان نور چراغ روی یک چمدان مشکی زیر میز میافتد. موزی با هیجان چمدان را بیرون میکشد، بازش میکند و با دیدن حجم زیادی اسکناس شوکه میشود.موزی با لحن طبیعی و متعجب به فارسی میگوید: «وای! یه میلیون دلار! اینا رو کی اینجا قایم کرده؟» صحنه دوم، ثانیه ۴ تا ۸:موزی یک پاکت داخل چمدان پیدا میکند. پاکت را باز میکند و عکسی از آقای آناناس کنار نارگیلی مرموز بیرون میآورد. پشت عکس نوشته شده: «پولها رو پیدا کردی؛ حالا نوبت حقیقت رسیده!» موزی با نگرانی زیر لب میگوید: «یعنی رئیس خودشم توی این ماجراست؟» صحنه سوم، ثانیه ۸ تا ۱۲:ناگهان در اتاق با صدای بلند باز میشود. آقای آناناس وارد میشود، عکس را از دست موزی میگیرد و با عصبانیت میگوید: «به اون عکس دست نزن! صاحب این پولها ده سال پیش ناپدید شده!»موزی عقب میرود و میپرسد: «پس چرا عکسش هنوز پیش شماست؟»آناناس چند لحظه سکوت میکند و با ترس به عکس خیره میشود. صحنه چهارم، ثانیه ۱۲ تا ۱۵:نمای نزدیک از صورت آناناس. او آرام سرش را بالا میآورد، مستقیم به دوربین نگاه میکند و با لحنی مرموز میگوید: «اگه میخوای بفهمی اون مرد کیه، برای دیدن قسمت بعد پیج رو فالو کن!»در آخر، صدای سه ضربه محکم به در شنیده میشود. آناناس و موزی با وحشت به سمت در برمیگردند. تصویر ناگهان سیاه میشود. دستورهای مهم: - تمام اتفاقات بالا باید در همان ۱۵ ثانیه روایت شوند؛ داستان را به یک صحنه یا یک جمله تقلیل نده.- برای هر بخش زاویه دوربین و حرکت متفاوت داشته باش؛ نمای باز، نمای نزدیک از پولها، نمای عکس و نمای نزدیک چهرهها.- شخصیتها هنگام صحبت، حرکت بدن و دست متناسب با حرفهایشان داشته باشند.- دیالوگها فارسی محاورهای ایرانی باشند.- صدا طبیعی، واضح و نسبتاً آهسته باشد؛ بین جملهها مکث کوتاه بگذار و کلمات را تند و پشت سر هم نخوان.- حرکت لبها با دیالوگ فارسی هماهنگ باشد.- موسیقی معمایی ملایم و افکت صدای باز شدن چمدان، باز شدن در و ضربههای آخر اضافه شود.- هیچ راوی خارج از تصویر، زیرنویس، نوشته اضافی یا شخصیت تصادفی اضافه نکن.- پایان باید هیجانانگیز باشد و بیننده را برای قسمت دوم کنجکاو کند.