خانه و روح را حذف کن، پدرم را داخل بهشت قرار بده؛ چهره و هویت پدر دقیقاً مطابق عکس مرجع بماند و هیچ تغییری در صورت، سن، پوست و حالت طبیعی او ایجاد نشود. صحنه‌ای سینمایی و احساسی در بهشت، با نور طلایی نرم و الهی، ابرهای روشن، پرتوهای نوری لطیف و فضای آرام و معنوی. پدرم رو به دوربین یا کمی در نمای سه‌ربع، با حالت چهره طبیعی و واقعی، آرام و مهربان بگوید: «قدر همدیگه رو بدونید، از منم یاد کنید». دوربین با حرکت آرام و نرم، حس حضور در بهشت را منتقل کند، با عمق میدان ملایم، ذرات نور شناور و اتمسفر رؤیایی اما واقعی.