Mahdiyar Jebraili

روحی سرگردان با چهره‌ای دقیقاً منطبق با عکس مرجع آپلودشده؛ هویت، فرم صورت، سن، رنگ پوست، منافذ، بافت طبیعی پوست و حالت چهره کاملاً بدون تغییر بماند، بدون زیباسازی، بازطراحی یا استایل‌سازی چهره. نیمه‌شب، روح به‌آرامی از قبر خود بیرون می‌آید؛ نمای باز سینمایی از گورستانی مه‌آلود زیر نور سرد آبی ماه، سنگ‌قبرهای کهنه، درختان خمیده و شاخه‌های خشک که در باد می‌لرزند. مه متحرک روی زمین می‌خزد و نور ماه از میان ابرهای تیره عبور می‌کند. روح با حرکتی شناور، آرام و مه‌آلود میان قبرها پرسه می‌زند، از دروازه زنگ‌زده عبور می‌کند و وارد خانه‌ای تاریک می‌شود. دوربین با تراکینگ آهسته از پشت سر او در راهروی کم‌نور حرکت می‌کند؛ سایه‌های کشیده، نور لرزان و فضایی سنگین و وهم‌آلود تا اتاق خواب. روح به فرد خوابیده نزدیک می‌شود؛ حمله کاملاً غیرگرافیکی، تنها با تمرکز بر سایه‌های دیوار، واکنش چهره، لرزش نور و وحشت محیط نشان داده شود. ناگهان صدای فراخوان ارواح بلند می‌شود، زمزمه‌ها در دیوارهای خانه می‌پیچند؛ روح وحشت‌زده برمی‌گردد و در توده‌ای از مه نقره‌ای زیر نور ماه محو می‌شود. دوربین با حرکت سریع و پرتنش، او را هنگام خروج از خانه و دویدن میان مه غلیظ و نور ماه تا گورستان دنبال می‌کند؛ روح با شتاب به قبر خود بازمی‌گردد. نورپردازی سرد، سایه‌های عمیق، رنگ‌بندی تیره و واقع‌گرایانه، مه حجمی، وحشت سینمایی، خشونت بسیار محدود و غیرصریح.