زهرا غفاری راد

یک ویدیوی سینمایی کاملاً فوتورئال و واقع‌گرایانه بساز، با کیفیت یک فیلم عاشقانه حرفه‌ای. از عکس آپلودشده به‌عنوان مرجع اصلی هویت زن استفاده کن. زن در تمام ویدیو باید دقیقاً همان شخص موجود در عکس باشد. فرم صورت، چشم‌ها، ابروها، بینی، لب‌ها، رنگ پوست، مدل مو و تمام ویژگی‌های قابل تشخیص چهره را بدون تغییر حفظ کن. از تولید چهره جدید یا شبیه‌سازی یک فرد دیگر خودداری کن. لباس، مدل مو و اکسسوری‌های زن را نیز مطابق عکس مرجع حفظ کن. صحنه در یک آپارتمان لوکس و بسیار شیک در ساعت طلایی غروب اتفاق می‌افتد. نور گرم و طبیعی خورشید از پنجره بزرگ وارد اتاق شده است. فضای داخلی مدرن، گرم، رمانتیک و سینمایی است. یک میز چوبی ظریف کنار پنجره قرار دارد. روی میز یک پاکت نامه قدیمی و کرم‌رنگ قرار دارد. شروع صحنه:دوربین ابتدا نمای متوسطی از زن و میز نشان می‌دهد. زن کنار میز ایستاده و متوجه پاکت می‌شود. زن با کنجکاوی به پاکت نگاه می‌کند و آرام دستش را به سمت آن می‌برد. او پاکت را از روی میز برمی‌دارد و آن را در دو دست خود نگه می‌دارد. روی پاکت نوشته شده:«برای من و تو، ۳۰ سال بعد» زن به نوشته روی پاکت خیره می‌شود و آن را می‌خواند. حالت چهره زن ابتدا عادی است. سپس به‌تدریج متوجه عجیب بودن نامه می‌شود. ابروهایش کمی بالا می‌روند، چشم‌هایش کمی بازتر می‌شوند و یک حالت طبیعی از تعجب و کنجکاوی در صورتش ایجاد می‌شود. زن همچنان فقط به پاکت و نوشته روی آن نگاه می‌کند. دوربین به‌آرامی از کنار زن به سمت صورت و پاکت نزدیک می‌شود. زن در هیچ لحظه‌ای به دوربین نگاه نمی‌کند.نگاه او باید همیشه روی پاکت، نوشته روی پاکت یا دست‌های خودش باشد. حرکات بسیار طبیعی و ظریف باشند؛ پلک زدن طبیعی، حرکت واقعی دست‌ها، حرکت آرام سر و واکنش احساسی کنترل‌شده. بدون اغراق، بدون بازی مصنوعی، بدون حرکت ناگهانی. نورپردازی سینمایی، نور طلایی غروب، عمق میدان کم، جزئیات واقعی پوست، فوکوس طبیعی و حرکت نرم دوربین. مهم‌ترین اولویت‌ها:۱. حفظ دقیق هویت واقعی زن.۲. نگاه زن همیشه به پاکت و نوشته باشد، نه دوربین.۳. حفظ لباس و مدل مو.۴. واقع‌گرایی کامل و بدون ظاهر کارتونی یا مصنوعی.