خانم خانم

عنوان سناریو: راز پنهان در زیرزمین خانه روستایی یک ویدئوی سینمایی فوق‌العاده واقع‌گرایانه، رازآلود و هیجان‌انگیز در یک خانه روستایی قدیمی ایرانی بساز. فضای داستان باید کاملاً طبیعی، سنتی و باورپذیر باشد. داستان با کنجکاوی آغاز شود، به‌تدریج حس ترس و تعلیق ایجاد کند و در پایان با کشف یک گنجینه خوراکی سنتی، مخاطب را غافلگیر کند. سکانس اول: ورود مرموز به حیاط غروب است. حیاط یک خانه قدیمی روستایی ایرانی با دیوارهای کاهگلی، درهای چوبی فرسوده و فضای سنتی و اصیل دیده می‌شود. نور محیط کم است و سکوت عجیبی فضا را فراگرفته است. دختری جوان، زیبا و ایرانی با پوشش کاملاً محجبه، روسری مرتب و لباس سنتی شیک، آرام‌آرام از گوشه حیاط به سمت ورودی زیرزمین حرکت می‌کند. حرکات دختر طبیعی، آهسته و محتاطانه باشد. او کمی مضطرب است و در عین حال کنجکاوی شدیدی دارد. گاهی اطرافش را نگاه می‌کند و گاهی چشمش به ورودی تاریک زیرزمین می‌افتد. دختر چند لحظه جلوی ورودی می‌ایستد. با تردید به پایین نگاه می‌کند، نفس عمیقی می‌کشد و دستش را روی در چوبی قدیمی می‌گذارد. دوربین ابتدا از پشت سر دختر حرکت کند و سپس نمای نزدیکی از چشمان کنجکاو و کمی نگران او نشان دهد. سکانس دوم: پایین رفتن از پله‌های تاریک دختر به‌آرامی در چوبی زیرزمین را باز می‌کند. در با صدایی طبیعی و کش‌دار جیرجیر می‌کند. پشت در، راه‌پله‌ای قدیمی با پله‌های سنگی دیده می‌شود که به اعماق تاریکی می‌رود. زیرزمین بسیار سرد، تاریک و مرموز است. دیوارهای سنگی نم‌دار هستند و نور بسیار ضعیفی از حیاط به داخل می‌تابد. دختر چند لحظه مکث می‌کند. کمی می‌ترسد، اما کنجکاوی‌اش او را به ادامه مسیر ترغیب می‌کند. سپس قدم اول را به‌آرامی روی پله می‌گذارد. بعد قدم دوم. او باید پله‌ها را یکی‌یکی و بسیار آهسته پایین برود. یک دستش را برای حفظ تعادل روی دیوار سنگی می‌کشد و با دست دیگر لباسش را مرتب نگه می‌دارد. در هر قدم کمی مکث می‌کند و به تاریکی پایین پله‌ها خیره می‌شود. دوربین با حرکتی نرم و آهسته از پشت سر او را دنبال کند. سپس نمای نزدیک از پاهایش هنگام پایین رفتن از پله‌های سنگی نشان داده شود. هرچه پایین‌تر می‌رود، نور محیط کمتر و فضای اطراف سردتر و تاریک‌تر شود. نور حیاط به‌تدریج از پشت سرش محو شود. صدای قدم‌ها در فضای خالی زیرزمین بپیچد. صدای باد ضعیف، جیرجیر چوب و موسیقی مرموز و آرام، حس تعلیق را بیشتر کند. بسیار مهم: پایین رفتن دختر باید واقعاً آهسته و مرحله‌به‌مرحله باشد. هیچ حرکت ناگهانی، دویدن یا پرش تصویری وجود نداشته باشد. مخاطب باید احساس کند همراه دختر وارد یک مکان ناشناخته و مرموز می‌شود. سکانس سوم: کشف صندوقچه قدیمی دختر سرانجام به انتهای پله‌ها می‌رسد. یک زیرزمین قدیمی ایرانی با دیوارهای سنگی، کوزه‌های سفالی، وسایل سنتی روستایی و فضای کم‌نور دیده می‌شود. محیط سرد و ساکت است و نور ضعیف یک چراغ قدیمی، سایه‌های متحرکی روی دیوار ایجاد می‌کند. دختر آرام سرش را می‌چرخاند و اطراف را نگاه می‌کند. ناگهان چشمش به یک صندوقچه چوبی بسیار قدیمی در گوشه زیرزمین می‌افتد. صندوقچه بزرگ، سنگین و مرموز است. چوب آن تیره و فرسوده شده، لولاهای فلزی قدیمی دارد و سطحش پوشیده از گردوغبار است. روی قسمت جلویی صندوقچه یک قفل رمزدار قدیمی دیده می‌شود. دختر لحظه‌ای می‌ایستد. دوربین به‌آرامی به سمت صندوقچه حرکت می‌کند و سپس نمای نزدیکی از چهره متعجب و کنجکاو دختر نشان می‌دهد. او با احتیاط به صندوقچه نزدیک می‌شود، گردوغبار روی آن را با نوک انگشتانش پاک می‌کند و قفل رمزدار را بررسی می‌کند. موسیقی مرموز کمی شدت بگیرد. سکانس چهارم: وارد کردن رمز مخفی دختر مقابل صندوقچه زانو می‌زند و به قفل رمزدار آن خیره می‌شود. با دقت اعداد قفل را یکی‌یکی می‌چرخاند و رمز مخفی را وارد می‌کند. دوربین نمای بسیار نزدیکی از انگشتان دختر و چرخیدن اعداد نشان دهد. صدای چرخش اعداد و برخورد قطعات فلزی قفل کاملاً طبیعی باشد. دختر آخرین عدد را وارد می‌کند. ناگهان صدای کوتاه باز شدن قفل شنیده می‌شود. تق! دختر مکث می‌کند. چشمانش از هیجان کمی بازتر می‌شود. چند لحظه به قفل نگاه می‌کند و سپس آرام دستش را روی در صندوقچه می‌گذارد. موسیقی برای لحظه‌ای تقریباً قطع شود تا حس انتظار بیشتر شود. سکانس پنجم: راز داخل صندوقچه دختر هر دو دستش را روی در سنگین صندوقچه می‌گذارد و آن را بسیار آهسته بالا می‌آورد. در صندوقچه با صدای طبیعی لولاهای قدیمی باز می‌شود. در ابتدا داخل صندوقچه کاملاً مشخص نباشد. دوربین ابتدا چهره متعجب دختر را نشان دهد، سپس به‌آرامی به سمت فضای داخلی صندوقچه حرکت کند. بالاخره راز صندوقچه آشکار می‌شود.