رایبد حمیدی

یه پسر از دست ارواح فرار می‌کنه ولی یهو ب لبه پرتگاه میرسه .ناامید میشه فکر می‌کنه آخر خطه چشماشو می‌بنده توی دلش خالی شده ،یهو یاد روزایی میوفته ک تو بچگیاش ب مشکل می‌خورده ،اون روزا اولین کاری ک ارومش میکرد این بود ک سریع بره پیش مامانش ،یهو اسم مامانشو توی دلش میاره ،همه چیز یهو تغییر می‌کنه و انگار روح مادرش ب کمکش میاد و نجاتش میده